LichaamsGevoelTherapie

LichaamsGevoelTherapie

Vanuit mijn ruim 20 jaar ervaring binnen de massage, gecombineerd met haptotherapie en fysiotherapie ben ik een therapie gaan ontwikkelen die ik “LichaamsGevoelTherapie” noem. Ik ben in 1999 begonnen met masseren als bijbaantje naast mijn studie fysiotherapie. Ik heb altijd met veel fascinatie gekeken én gevoeld hoe een lichaam beweegt, wat er gebeurt aan de oppervlakte en in de diepte. Sinds 2016 ben ik als haptotherapeut op een andere manier gaan kijken naar wat een lichaam beweegt.
Mijn visie is dat het praten over dingen die zijn gebeurd, die traumatisch zijn geweest of juist heel fijn, een goede hulp kan zijn in het verwerken hiervan. Maar ik vind dat alleen praten niet voldoende is. Dan blijft het bij het hoofdelijke en wordt het lichaam niet/minder betrokken bij het verwerkingsproces. Terwijl ik weet dat juist het lichaam in dat verwerkingsproces een belangrijke rol speelt.

Therapie

Bij “LichaamsGevoel Therapie” (LGT) laten we juist het lichaam “praten” Gaan we kijken wat het lichaam ons kan vertellen en is het hoofd de vertaler van de lichamelijke sensaties die we tegenkomen.
LGT wordt wel eens verward met massage. Maar dat klopt niet omdat massage in de volksmond gepaard gaat met ontspanning, spieren, passivitieit, loslaten. Bij LGT gaat het om voelen wat er gebeurt in het lichaam. Het vraagt om een open, actieve en nieuwsgierige houding tegenover wat het lichaam jou allemaal te vertellen heeft. Zoals je jouw proces kan aangaan bij de psycholoog of de haptotherapeut ga je bij deze therapie het proces aan met je lichaam en in je lichaam in contact met mij. Je ontdekt patronen, je wordt geraakt, je leert.
Ons lichaam zit vol met herinneringen, emoties, verlangen. Het hoofd kan het bewust worden van deze dingen in de weg zitten. Omdat er in het hoofd “aangeleerde”’ patronen zitten. Wij hebben allemaal een mening ergens over, een oordeel, normen en waarden. Welke dat zijn, ligt aan onze opvoeding en verdere ontwikkeling. Een andere ingang dan via het hoofd is dan het lijf zelf.
Oude voorvallen, zeker traumatische gebeurtenissen, kan het lichaam zich nog herinneren. Het lichaam slaat ze op, houdt ze vast, houdt ze binnen. Vrijheid in bewegen betekent het vrij komen van deze oude opgeslagen herinneringen. Emoties en gevoelens willen vooral erkend worden. Gevoeld en gezien worden. Dit kan alleen door ze te voelen vanuit het lichaam. Voor sommige emoties en gevoelens hebben we geen woorden. Maar we voelen ze wel. Als de gevoelens en emoties er écht mogen zijn zullen ze veranderen. Dan hoeven we ze niet op te slaan maar kunnen ze vrij bewegen naar buiten. Zo ontstaat er vrijheid.

Beweging

Een lichaam hoort te bewegen. Is gemaakt om te bewegen. Alle emoties zijn ook een beweging. Sommige emoties zijn juist bewegingen naar buiten. Andere geven een beweging naar binnen. Onze overlevingsstrategieën zijn ook bewegingen. Vechten, vluchten, maar ook bevriezen is een beweging. Het vastzetten van spanning en adem is ook een beweging. Dit is allemaal voelbaar in het lichaam. Van binnen vanuit jou zelf. Maar ook naar buiten naar de ander toe.  Door LGT kunnen we samen gaan voelen waar beweging zit, wat deze beweging wil en of deze beweging hoort bij het hier en nu. Processen in onszelf gaan altijd gepaard met ons lichaam. Het hoofd reageert op het lichaam en andersom.

“…Je wereldbeeld is van de zachtste klei die je je maar kunt bedenken, en het is aan je omgeving de taak om die klei langzaam vorm te geven. Te boetseren tot een beeld, kunstig en krachtig. Volgens mij is het de kunst om die klei die je als kind bent je hele leven te behouden. De klei niet te laten uitdrogen, maar juist nat te houden, zodat je altijd kunt blijven leren, iedereen je kan blijven vormen en je altijd kunt blijven veranderen. Hoewel de klei toch vaak opgedroogt en hardheid erin sluipt, op den duur misschien zelfs barsten gaat vertonen, is het willen streven naar het zijn van zachte klei volgens mij geen slecht idee. Alles wat verhardt tot steen werkt uiteindelijk remmend, het kan dan niet meer bewegen. Juist de beweeglijkheid, het flexibele, het mee willen vormen, juist dat brengt vooruitgang. Oude opvattingen kunnen prachtig zijn, zolang ze anderen – en jezelf – niet remmen in hun vrijheid. Gek genoeg, bedacht ik me, terwijl ik de pindakaas van het mes afspoelde, zetten veel van die oude ideeen zich toch als stukken steen vast in de klei. Het zijn de eerste momenten waarop de vormbaarheid van iedere persoon, ieder kind, als het ware wordt vastgezet. Met de juiste vrijheid zouden de eigenschappen die al vanaf het begin in de klei zitten, de glitters, de steentjes en de veren, zonder remming van buitenaf tot een prachtig kunstwerk kunnen uitgroeien. Klei komt niet kleurloos ter wereld. Iedereen is een kunstenaar in spe. De maker van het mesterwerk dat je leven is. En daarvoor is vrijheid essentieel. Maar die echte vrijheid, die totale vrijheid van de omgeving, die is er eigenlijk nooit. Niet echt. Er is schijnvrijheid, of later ingehaalde onvrijheid, maar die echte vrijheid, het totale gebrek aan tekening in de klei van ieder kind, dat raakt vrijwel iedereen voor altijd kwijt…”

Uit : “Confettiregen” Splinter Chabot. Maart 2020. Uitgeverij Spectrum. Druk 1.

Afspraak maken?

Heeft u een vraag of wilt u een afspraak maken?
Neem contact met mij op via onderstaand formulier.

Graag tot ziens, Carolien